Stadshof Deventer - onderdeel van Het Groot Nederlands Stadsbos

Pianiste Toko Tsuchiya speelde zondag 29 september 2025 in De Rode Deur, een huiskamer-concertzaal in stadslandbouwwijk Almere Oosterwold. Binnen Grieg, Debussy, Tekemitsu, Ravel en Chopin, buiten groen en zonnig. Na afloop vroeg ik Toko naar de boom van haar jeugd: “My tree of my youth is cherry blossoms (sakura). I grew up seeing them every spring in Japan so when I think about trees that are special to me, I think of this!’ Toko woont nu in Nederland, weemoed klinkt in haar stem.

Ronald Spanier hoorde Toko ook spelen. Toko, Ronald en ik staan samen op de foto. Ik vroeg Ronald ook naar de boom van zijn jeugd: “In de tuin achter de vroegere kledingzaak van mijn ouders staan twee prachtige oude kastanjebomen, midden in het oude centrum van Deventer. Als ik als klein jongetje de zaak bezocht, bijvoorbeeld na afloop van school, dan liep ik via de gang, of via het kantoor van mijn vader, via mijn geboortesteen de tuin in, waar die bomen staan. De sfeer in die tuin, de prachtige bomen … heel bijzonder.” Google maps wees uit dat de bomen er nog staan.

Mijn vraag leidde ertoe dat Spanier voor het eerst sinds ruim 40 jaar weer in de tuin achter de voormalige winkel van zijn ouders aan de Lange Busschopsstraat in Deventer stond. Hij maakte ook foto’s: twee van de rode beuk anno 2024. Uit het archief ook twee foto’s van de eerstesteenlegging op 9 juni 1964 bij de zoveelste uitbreiding van het pand: op die steen staat Ronalds naam en geboortedatum. De muren met de stenen grensden direct aan de tuin en bevonden zich vlakbij de rode beuk. Na de verkoop van het pand in 1980 zijn de stenen uit de muur gehaald. Die ‘van mij’ ligt nu al jaren in mijn tuin.

Zijn verhaal gaat verder. De gemeente Deventer wil een ‘Stadshof’ ontwikkelen in de binnenstad door verschillende tuinen met elkaar te verbinden. Ronald: “Vanmiddag werd ik gebeld door een ambtenaar van de gemeente Deventer, die mij enthousiast vertelde over de voortgang van de Stadshof. Er is ook een legenda beschikbaar van de inventarisatie van alle bomen, waaronder de vier bomen in de stadstuin bij het pand dat vroeger bezit was van mijn familie. Het blijken een rode beuk, een plataan, een kastanje en een esdoorn te zijn. Nu, na al die jaren, ga ik weer twijfelen welke van die vier nou het meeste indruk op mij heeft gemaakt. Ik zal 16 of 17 zijn geweest, toen ik voor het laatst in die tuin was. Dat is 44 (of 43) jaar geleden ondertussen.”

 “Ach, weet je wat, ik kies de plataan, want de Latijnse naam (lees ik nu) is Platanus Hispanica. Laat mijn achternaam nou Spanier zijn, Duits voor ‘spanjaard’.”