Als ik leegte ervaar, voel ik een roep

by wdwrd

Als fietser maak ik gebruik van de Waterlandsebrug (Almere, NL), in gebruik sinds maart 2022.  Laatst ervoer ik leegte. Ik zal het uitleggen.
De brug heeft een lange geschiedenis, de provincie Flevoland is de opdrachtgever, het ontwerp is indrukwekkend. De fietsbrug is op 18 maart 2022 opengesteld, 13 oktober van dat jaar was de officiële opening. Onderdeel van de brug is een lift, die de bushalte Waterlandseweg bereikbaar maakt voor iedereen.
Op 26 april 2023 gooit iemand een explosief in de lift, politie-onderzoek blijft zonder resultaat. De ontploffing maakt de lift volledig onbruikbaar. Gemeente en provincie zorgen er snel voor dat het gebied weer veilig te gebruiken is voor fietsers en voetgangers. De patronen in het veiligheidsglas zijn de stille getuigen van de explosie, de liftdeuren zijn dichtgeschroefd met underlayment. Iemand spuit in oranje 1UP erop. Hoe destructief ook, de patronen in het glas zijn van een kwetsbare schoonheid (foto’s). Deze schoonheid blijft anderhalf jaar bevroren, de provincie bezint zich. In oktober 2024 haalt de provincie het glas uit de sponningen en verwijdert de kapotte lift. Een lege schacht resteert, nieuw betonplex en underlayment garanderen de veiligheid (foto’s).

Waar eerst het bijzondere glascraquelé nog de ruimte vulde ervaar ik nu een lege schacht. En als ik ergens leegte ervaar, hoor ik een roep. Dat is mijn roeping. Mijn kunst is ontploffende bomen, check ook boombom.nl.

BOOMBOM is een van mijn kunstprojecten: ik verwerk lokaal hout niet als een meubelmaker of timmerman, maar als een hiphopper. Een hiphopper neemt samples uit bestaande muziek, zet ze in andere volgorde terug en componeert zo een nieuwe song, een remix. De melodie van ieder sample is de ID, de verbinding met de herkomst.
Bregman samplet bomen, chipt de samples en verkoopt ze aan zijn publiek. De boom krijgt – gesampled – een nieuwe volgorde in de huizen van een crowd, de boom is in de remix. De chip in ieder sample is de melodie, is de ID, is de verbinding met de herkomst.
De vergelijking gaat nog wat verder. Een DJ bepaalt het ritme van de muziek die hij samplend maakt, ieder bepaalt voor zich hoe zij er op beweegt, het geheel bepaalt de sfeer tijdens een feest. Bregmans ’ritme’ is het toegankelijk maken van een overvloedig aanwezige lokale grondstof, ieder voor zich bepaalt wat ie van het hout wenst, het geheel is een sociale sculptuur, een meeslepend verhaal, een toffe sfeer.

Met déze BOOMBOM op de lift wil ik aandacht vragen bij politici, provincie, gemeente en het publiek: hoe kunnen we de bushalte toegankelijk voor iedereen houden? Hoe kunnen we aandacht geven of organiseren om de intense emoties die de huidige tijd oproept een plek te geven?
Overigens is de helende kracht van natuur, buiten of in je huis wetenschappelijk een feit. Bij een ziekenhuis waar plek is voor natuur – al is het een foto aan de muur – worden patiënten gemiddeld een dag eerder ontslagen.”

Uit het Groot Almeers Stadsbos oogst ik een boom, ik zaag er planken uit en schroef ze over het underlayment. Een chip in het hout verwijst naar de plek waar de boom groeide, het is een heilige plek in het Almeerse landschap. In de schacht zet ik een boom in een bak, symbool van hoop. Als een nieuwe lift de leegte vult, plant ik de boom op een nieuwe plek in Almere.
In de tussentijd vraag ik het publiek om mee te denken over antwoorden op de volgende vragen:

• hoe kunnen we de bushalte bereikbaar houden voor iedereen?
• hoe kunnen we ‘de ontploffing’ als maatschappij een (niet-destructieve) plek geven?

Mijn eigen suggestie is: zou een plateaulift voor gebogen trappen niet kunnen? Er zijn leveranciers. Of kan er een lift gemaakt worden die bestaat uit fijn traliewerk? Dan kan er geen druk opbouw plaats vinden bij een explosie.

 

Nature Access